FacebookFacebookXTwitterLINELineพ่อครับ พ่อรู้สึกว่า พ่อโชคร้ายที่สุดตอนไหน … เช้าวันนี้ ภัทรมานั่งคุยด้วยที่โต๊ะอาหารตอนเช้าก่อนพ่อไปทำงาน หนูเล่าให้พ่อฟังเรื่องราวที่โรงเรียน และ เรื่องที่ต้องเรียนต่อในมหาวิทยาลัยในปีการศึกษาหน้า หนูบอกว่าหนูโชคร้ายเยอะ ไอ้นู้ก็โชคร้าย ไอ้นี่ก็โชคร้าย ทุกอย่างโชคร้ายไปหมด แม้กระทั่งพี่เฟิร์นจอมขี้ลืม มาเอาไซริงค์ที่ใช้ล้างจมูก*ของหนูไปใช้ เอาแก้วน้ำของหนูไปใช้ ก็เป็นโชคร้าย พ่อครับ พ่อรู้สึกว่า … พ่อโชคร้ายที่สุดตอนไหน … พ่อก็กินไปฟังไป ไม่คิดว่าหนูจะมีอะไรนอกจากอยากเล่าให้ฟัง เพราะเรื่องโชคร้ายของหนู พ่อก็ได้เคยสอนเคยแนะไปหมดแล้ว หนูเงียบไปพักหนึ่ง … จู่ๆ หนูก็ถามขึ้นมา .. … “พ่อครับ พ่อครับ พ่อรู้สึกว่าพ่อโชคร้ายที่สุดตอนไหน” ตอบไงดี … (พ่อคิดในใจ) พ่อหยิบปลาตรงหน้ามาแกะซื้อเวลาไปได้ครึ่งนาที …. ตามประสาผู้ชายที่ชอบคิดแก้ปัญหา ชอบคาดการณ์ อ่านใจ ล่วงหน้า พ่อเดาว่า หนูคงอยากให้พ่อยกตัวอย่างในวัยเท่าหนูที่คิดว่าพ่อโชคร้ายที่ต้องเจอโน้นเจอนี่ … พ่อคิดแบบนั้น แต่ตอบไปแบบนี้ … “พ่อคิดว่าพ่อโชคร้ายที่สุดตอนที่พ่อคิดว่าพ่อเปลี่ยนคนอื่นได้” … “ไม่เข้าใจครับ พ่อหมายถึงอะไร” … … Continue reading พ่อครับ พ่อรู้สึกว่า พ่อโชคร้ายที่สุดตอนไหน … อีกบทเรียนหนึ่งของลูกภัทร