FacebookFacebookXTwitterLINELineเรื่องที่จะได้อ่านต่อไปนี้ เป็นความเชื่อส่วนบุคคลล้วนๆ โปรดใช้วิจารณญานในการบริโภคข่าวสารนะครับ ************************** องก์ที่หนึ่ง ************************** ฉาก : โพล้เพล้ หกโมงครึ่ง เย็นวันเสาร์ ถนนซอยย่อยในหมู่บ้านจัดสรรชานเมือง สุดซอยสุขุมวิท 105 ในสมัยที่ยังไม่ทะลุศรีนครินทร์ ราวๆปี พ.ศ. 2522 “อ้าว … ไปไหนกันล่ะ อาจารย์” … ป้าช้วน หญิงวัยต้น 50 สวมเสื้อคอกระเช้าสีน้ำหมาก กำลังขยับประตูเหล็กคร่ำครึ กวาดหน้าบ้าน … แกทำหน้าที่เหมือนเคย อย่างที่คนแถวๆนั้นยกตำแหน่งประชาสัมพันธ์หมู่บ้านให้ แกจะรู้สึกว่าเป็นธุระของแกที่จะต้องรู้ว่าคนที่ผ่านหน้าบ้านแก จะไปไหน ไปกับใคร ไปทำอะไร ฯลฯ “ไปวัดค่ะ” … หญิงวัยกลางคนที่แกเรียกว่าอาจารย์ตอบสั้นๆ พลางขยับมัดก้านมะยม 4-5 ก้าน ให้เข้าที่พร้อมใช้งาน “อือ … ดีจังเนอะ บุญรักษานะ” แกอวยพร “ครับ” – “ค่ะ” – “ครับ” – … Continue reading เวรกรรมทำไว้ในค่ำวันเสาร์ที่ย้อนกลับมาเอาคืนในเช้าวันอาทิตย์ … (ของอีก 30 ปีถัดมา)