เมื่อสักครู่แอบไปแกะกล่องไปรษณีย์วิเศษที่เด็กๆเขียนถึง “คนที่เขาเชื่อว่ามีจริง”
เจอนี่ครับ ตามรูปข้างล่าง … ชิวๆ ของนัยภัทร google เจอแล้ว
ของยัยเฟิร์นต้องเดินจตุจักรหน่อย ไม่สงสัยเรื่องกระเจี๊ยบแดงเพราะคุณยายไม่สบาย เธออ่านเจอที่ไหนไม่รู้ว่า น้ำกระเจี๊ยบช่วยได้ เลยจะปลูกกระเจี๊ยบ เอาไปทำน้ำกระเจี๊ยบให้คุณยายกิน สงสัยว่า คุณยายจะได้กินน้ำกระเจี๊ยบเธอปีไหน … ฮ่าๆ 
แต่ไม่เข้าใจว่า การปลูกกระเจี๊ยบมันต้องเรื่องมากขนาดต้องใช้ “กระถางลายบาร์บี้” … “ดินถุงตรากระต่าย” … “บัวรดน้ำลายบาร์บี้” กับ “กรรไกรตัดดอกกระเจี๊ยบลาย Hello Kitty” เลยเชียวหรือ … 
แต่ไม่ว่าการปลูกกระเจี๊ยบเธอจะยุ่งยากแค่ไหน ผมเชื่อว่าซานต้าของเธอเสกให้เธอได้ใต้ต้นคริสมาส ในคืนวันที่ 24 นี้
ปล. #1 ไม่รู้ว่าปีนี้จะเป็นปีสุดท้ายที่เด็กๆยังเชื่อว่าซานต้ามีจริงหรือเปล่า แต่จนเดี๋ยวนี้ผมก็ยังเชื่อของผมว่าซานต้ามีจริง ซานต้าอยู่ที่ไหนสักแห่งหนึ่งนี่แหละครับ ผมจำได้ว่าความเชื่อว่าซานต้ามีจริง ทำให้เด็กจนๆคนหนึ่งในบ้านสลัมน้ำครำหลับอย่างมีความสุขทุกคืนวันที่ 24 ของทุกปี … และเด็กคนนั้นไม่เคยผิดหวังสักครั้งเดียวในเช้าวันที่ 25
… และบางที
… ปีหน้ากล่องไปรณีย์วิเศษใบนี้อาจจะว่างเปล่า ….
คริสต์มาสของพ่อ (เรื่องของเด็กสลัมจนๆคนหนึ่ง กับความเชื่อว่าซานต้ามีจริง)
…. เพียงเพราะว่า “ผู้ชาย” คนนี้เป็นของ “เธอ” …
ปล. #2 ทำให้นึกถึงปีที่แล้วที่เธอลงรายละเอียดชุดแม่มด เกือบเป็น mission impossible จนต้องมารบกวนเพื่อนๆที่นี่ จึงสำเร็จ ซานต้าพุงป่อง รอดไปได้อีกปี
นี่ครับถ้าใครยังไม่เห็นสแป็คชุดแม่มดปีที่แล้วของเธอ …
