หมูปิ้ง12ไม้ และ สัญญาของลูกผู้ชาย
– อีกหน้าที่หนึ่งของการเป็นหัวหน้าครอบครัว กับ หมูปิ้ง12ไม้ และ สัญญาของลูกผู้ชาย
เช้าวันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
0830 น.
บนโต๊ะอาหารเช้า …
คุณแม่เอาหมูปิ้งมาวาง 12 ไม้ กับ ปาท่องโก๋ 1 ถุง
พ่อกำลังนั่งกินข้าว
หนูกับพี่เฟิร์นเดินมา ….
หนูคว้าจานหมูปิ้ง 12 ไม้ จะเอาไปกินคนเดียวหน้าโทรทัศน์
พี่เฟิร์นคว้าถุงปาท่องโก๋ตามไปติดๆ ด้วยความคิดอย่างเดียวกัน
“ภัทร เฟิร์น เอามาวางไว้ที่เดิมเดี๋ยวนี้ เอาไปเฉพาะที่จะกิน ต้องเหลือไว้ให้คนอื่นด้วย ไม่ใช่ของเราคนเดียว”
พ่อเสียงเข้ม … พี่เฟิร์นทำตามเงียบๆ
“เฉพาะที่จะกิน ก็หนูจะกินหมดนี่เลยนี่ครับ” เสียงลูกภัทรของพ่อ
“ไม่ได้ครับ หนูต้องเหลือให้คนอื่นด้วย หมูปิ้งนี่เป็นของทุกคนนะ”
หนูวางจานหมูปิ้งลงอย่างไม่พอใจ เดินออกไปโวยวาย ร้องไห้โห ที่ห้องนั่งเล่นคนเดียว
… พ่อจงใจให้เวลาทำหน้าที่ของมันพักใหญ่ๆ จนพ่อกินข้าวต่อจนเสร็จ
ในห้องนอน หนูขึ้นมาร้องไห้ ต่อว่าว่าพ่อไม่ยุติธรรม …พ่อจะกินหมูปิ้งหมดคนเดียว
พ่อคิดว่าถึงเวลาที่จะต้องคุยกันเสียที … พ่อดึงหนูขึ้นมากอด ลูบหัวเล็กๆของหนูเบาๆ
“ภัทร … ในบ้านหลังนี้ ครอบครัวของเรามีกันกี่คน”
“1 คน” … ห้วนๆไม่มีหางเสียง
“ในบ้านเรามีกัน 4 คน มีคุณพ่อ คุณแม่ มีพี่เฟิร์น และ มีหนู”
” … ” … เงียบ …
“หมูปิ้งมีกี่ไม้ … ภัทร”
“ไม่รุ”
หนูเริ่มสงบอยู่บนตักพ่อ คงจะร้องไห้จนเหนื่อยหรือเริ่มคิดได้ …
อืม … แต่ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตาม พ่อคิดว่าได้เวลาจบเรื่องนี้เสียที
“มีหมูปิ้ง 12 ไม้นะภัทร เป็นหมูปิ้งของทุกคนในบ้านหลังนี้
พ่อเป็นหัวหน้าครอบครัวนี้ พ่อเป็นเปาปุ้นจิ้นของบ้านหลังนี้
คราบใดที่พ่อยังอยู่ … พ่อจะไม่ยอมให้ใครคนใดคนหนึ่งเอาของทุกๆคนไปกินอิ่มคนเดียว
แล้วอีก 3 คนต้องอดกิน หรือ ต้องหิว เราเป็นครอบครัวเดียวกัน แม้ทั้งบ้านจะเหลือหมูปิ้งไม้เดียว … หรือเหลือปลาแค่ครึ่งตัว เรา 4 คนก็จะต้องแบ่งกันเสมอ”
“วันหนึ่งที่หนูเป็นหัวหน้าครอบครัวนี้แทนพ่อ วันหนึ่งที่หนูต้องเป็นเปาปุ้นจิ้นของบ้านหลังนี้
หนูจะต้องไม่ยอมให้ใครคนใดคนหนึ่งเอาของทุกๆคนไปกินอิ่มคนเดียว … แล้วอีก 3 คนต้องอดกิน
… หนูจะทำได้ไหมครับ”
” ทำได้ครับ ” เสียงเบาๆในคอ หนูพยักหน้าทั้งน้ำตา
“ก่อนวันที่หนูจะเกิด วันที่พ่อสร้างครอบครัวนี้ขึ้นมา … พ่อสัญญากับคุณตาคุณยายและคุณแม่ของหนูว่า … ทุกๆท้องในบ้านหลังนี้จะต้องอิ่ม
ถ้าจะมีท้องที่ต้องหิวเป็นท้องแรก
ท้องนั้นจะเป็นท้องที่ได้อิ่มเป็นท้องสุดท้าย
และท้องนั้นต้องเป็นท้องของพ่อคนเดียวเท่านั้น”
” และถ้าต้องมีวันหนึ่ง … วันที่ไม่มีพ่ออีกต่อไป …
… พ่ออยากให้ท้องที่ต้องหิวเป็นท้องแรกและอิ่มเป็นท้องสุดท้าย
… คือท้องของหัวหน้าครอบครัวคนต่อไปของบ้านหลังนี้
… ซึ่งก็คือภัทรนะลูก … หนูจะทำแทนพ่อ … ดูแลคุณแม่และพี่เฟิร์นให้อิ่มได้ไหม … ภัทร”
“หนูทำได้ … ครับ … หนูจะ … ทำ … แทนคุณพ่อ … คุณแม่และ … พี่เฟิร์นจะ … ต้องอิ่ม”
ถึงแม้ประโยคจะขาดเป็นห้วงๆตามก้อนสะอื้นเป็นระลอกๆ
แต่พ่อรู้ได้ถึงความหนักแน่นของคำสัญญา …. สัญญาของลูกผู้ชายตัวน้อยของพ่อ
รักลูก …
พ่อ …
23.10 น. ของวันเดียวกัน