ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น เมื่อหนูยังแบเบาะ …
…. พ่อต้องก้มลงเพื่อจะอุ้มหนูขึ้นมากอด
… พ่อต้องก้มลงเพื่อที่จะหอมแก้มหนู
แต่วันนี้ … แค่พ่อกางแขนออกหนูก็วิ่งด็อกแด็กๆโผเข้ามาซบอก
… แค่พ่อทำปากจู๋ๆ หนูก็ยื่นแก้มมาชนปากจู๋ๆของพ่อ
แล้ววันหน้า … ถ้าพ่อทำเหมือนวันนี้ หนูยังจะมาซบอกพ่อไหม …
ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น เมื่อหนูยังแบเบาะ …
… พ่อลูบสบู่แค่ครั้งเดียว ก็ฟอกหนูได้ทั่วตัว
… แชมพูแค่หยดเดียวก็สระผมหนูได้ทั้งหัว
แต่วันนี้ … พ่อต้องลูบสบู่ก้อนเดิมถึง 3 ครั้ง
… ใช้แชมพูขวดเดิมถึง 3 หยด เพื่อที่จะอาบน้ำและสระผมให้หนู
แล้ววันหน้า … อ้อมแขน และ สองมือที่ล้าลงของพ่อคงอุ้มหนูไม่ไหว …
ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น เมื่อหนูยังแบเบาะ …
… สี่เดือนแรก พ่อแทบไม่ได้นอนเลยสักคืน
… หนูทำให้พ่อมีความสามารถพิเศษขึ้นมา 2 อย่าง
… พ่อหลับตาชงนมได้ และ
… พ่อหลับได้โดยมือยังคงจับขวดนมค้างอยู่ในปากหนู
แต่วันนี้ … แค่พ่อป้อนหนูให้อิ่ม หนูก็จะหลับรวดเดียวถึงเช้า
แล้ววันหน้า … ลูกรัก … หนูจะให้โอกาสพ่อนอนเป็นหมอนข้างให้หนูไปอีกกี่ปี …
ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น …
… ในอ้อมกอดของพ่อที่หัวหนูอยู่บนฝ่ามือ
… เท้าเล็กๆของหนูจรดเพียงข้อศอกของพ่อ
… หนูหม่ำทุกช้อนที่พ่อป้อน
แต่วันนี้ … วันที่หนูสูงเกือบเท่าเอวพ่อ
… กว่าครึ่งชั่วโมงที่พ่อต้องไล่หนูรอบบ้าน เพื่อให้หนูกินข้าวหมดถ้วย
แล้ววันหน้า … วันที่สองมือพ่อล้าแรง …
… หนูจะขอเวลาแค่เพียงบางวันจากผู้ชายคนนั้น
… มาป้อนพ่อบ้างได้ไหม … ลูกรัก …
ลูกรัก … พ่อจำได้ว่า … วันนั้น …
ลูกรัก
… ถ้าพ่อขอหนูมากเกินไป
… ถ้าพ่อขอเกินกว่าที่หนูจะให้พ่อคนนี้ได้
… พ่อคงเห็นแก่ตัวเกินไป
ถึงอย่างไร …หนูยังคงเป็นเทพธิดาตัวน้อยของพ่อตลอดกาล
รักลูกเฟิร์น
…. พ่อ
จาก …. หัวใจที่เห็นแก่ตัวของ “พ่อ” ธรรมดาๆคนหนึ่ง
กับ ….. อ้อมแขน และ สองมือ ที่นับวันจะอ่อนล้า
เพราะ … รู้ดีว่าวันหนึ่งก็ไม่อาจจะรั้งลูกสาวสุดที่รักไว้ได้ …
… พ่อน้องเฟิร์น …
บันทึกไว้ในวันหนึ่ง … กลางเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2544
บันทึกไว้ในวันหนึ่ง … ที่หนูอายุ 1 ขวบ 10 เดือน
ความรักของพ่อไม่มีเหตุผลหรอกนะ
แต่ถ้าจะต้องมีสักหนึ่งเหตุผลว่าทำไมพ่อถึงรักหนู
เหตุผลเดียวนั้นก็คือ … “เพราะหนูเป็นลูกของพ่อ”