ความรักของพ่อ

… เพียงเพราะว่า “ผู้ชาย” คนนี้เป็นของ “เธอ” …

วันหนึ่ง … ถ้าหนูตาบอด ผู้ชายคนนี้ … จะเป็นหมานำทาง หมาตัวนี้ … จะนั่งลง มันจะกระซิบหนูเบาๆ มันจะเล่าทุกอย่างที่เห็นให้หนูฟัง หมาตัวนี้ … จะนั่งลง ด้วยนิ้วของมัน มันจะวาดภูเขา วาดทะเล ลงบนฝ่ามือเล็กๆของหนู วันหนึ่ง … ถ้าหนูไม่มีขา ผู้ชายคนนี้ … จะเป็นม้าให้หนูขี่ ม้าตัวนี้ … จะพาหนูท่องโลกไปบนหลังของมัน ม้าตัวนี้ … จะพาหนูออกล่าฝันของหนูบนทุ่งหญ้าหลังดินแดนแห่งแสงตะวัน (แสงตะวัน … ที่ไม่มีวันดับในใจของหนู) วันหนึ่ง … ถ้าหนูอยากร้องเพลง … เพลงที่ไม่มีใครต้องการฟัง ผู้ชายคนนี้ … จะเป็นควาย ควายตัวนี้ … จะฟังทุกเพลงของหนู … ตลอดไป … ผู้ชายคนนี้ … จะเป็นก้อนหิน จะเป็นไม้หมอน เพียงถ้าเธออยากเป็นรถไฟ เพื่อเธอ … เขาจะเป็นสายลม … เพียงถ้าเธออยากเป็นเครื่องบิน เขาจะเป็นสายน้ำ … […]

… เพียงเพราะว่า “ผู้ชาย” คนนี้เป็นของ “เธอ” … Read More »

คริสต์มาสของพ่อ

คริสต์มาสของพ่อ ทำไมพ่อ … พาลูกไปหาซื้อของประดับต้นคริสต์มาส ทำไมพ่อ … ไปหาซีดีหนัง ซีดีเพลงเกี่ยวกับคริสต์มาสมาเปิด ทำไมพ่อ … ตื่นมาแอบห่อของขวัญกลางดึก ทำไมพ่อ … ให้ลูกขอของขวัญ เตรียมคุ๊กกี้และนมไว้รอซานต้า ทำไมพ่อ … ใส่ใจว่าลูกคนไหนขอของขวัญอะไรแบบไหนสีอะไรจากซานต้า ทำไมพ่อ … ตะเกียดตะกายไปหามาให้ได้เหมือนหรือใกล้เคียงที่สุด ทำไมพ่อ … พาลูกไปโบสถ์คืนนี้ ทำไมพ่อต้องพาลูกสวดขอโน้นขอนี่ ทำไมพ่อไม่บอกไปเลยว่า ซานต้าไม่มีจริง … … ก็เพราะ พ่อเชื่อว่าซานต้ามีจริง … หลายสิบปีมาแล้ว มีเด็กชายตัวเล็กๆคนหนึ่ง … เขาเชื่อว่า มีซานตาคลอส เป็นลุงแก่ๆพุงโตๆ หนวดเคราสีขาว จะเอาของขวัญจำนวนเท่ากับเด็กดีทุกคนในโลก (และเขาเชื่อว่าเขาอยู่ในรายชื่อเด็กดีเหล่านั้น) เอาของขวัญมากมายใส่เลื่อน(คันนิดเดียว)ที่ลากไปบนท้องฟ้า โดยกวางเรนเดียร์จมูกแดงที่ชื่อรูดอฟกับผองเพื่อน ซานต้าจะมาหาเขา … จอดเลื่อนบนหลังคาที่คลุมไปด้วยหิมะ และเอาพุงป่องๆลงมาทางปล่องไฟเตาผิง … ทั้งๆที่เขาอยู่ชานเมืองกทม.ที่ไม่มีหิมะ และบ้านเขาก็เป็นแบบที่ไม่มีปล่องไฟเตาผิง … บ้านของเขาหลังคาสังกะสี ใต้ถุนสูง อยู่บนน้ำครำ ในชุมชนแออันหลังกำแพงวัดแห่งหนึ่งชานเมืองหลวง ใต้กิ่งต้นสนเก่าๆสีน้ำตาลแก่บนฝาผนัง(ที่แอบตัดมาจากรร.) กับนมหนึ่งแก้วและคุ๊กกี้ราคาถูก 3-4 ชิ้น … เขารอคอยทุกคืนวันคริสต์มาส …

คริสต์มาสของพ่อ Read More »

อีกมุมหนึ่งใน “ความทรงจำ” ของพ่อ

ป๋อ ป๋อ ป๋อก๋า … นังเฟิงเจ๊ะแผลตงนี๊ ตีก้าวอี้มังสิ มังทำนังเฟิงเจ๊ะจังลูย (แงๆ) “… ไหนๆ มาให้พ่อดูซิ พ่อเป่าให้ เพี้ยงงงง นี่ไง หายแล้ว นิ่งซะน้องเฟิร์นคนดีของพ่อ” พ่อขา … กิ๊บกมปู*ผมน้องเฟิร์นหลุดอีกแล้ว ติดให้นู๋หน่อยซิค่ะ” ” … นี่แนะ กิ๊บตัวดี เดี๋ยวตีเลย ชอบหลุด มานี่ๆ เดี๋ยวพ่อติดให้” พ่อขา … ที่โรงเรียนวันนี้หนูโดนเพื่อนแกล้ง เพื่อนไม่เล่นกับหนูอีกแล้วค่ะ (โฮ) ” … มาหาพ่อดีกว่า หนูอยากเล่นอะไร เล่นวาดรูปไหม … มามะ พ่อจะแปลงร่างเป็นเป็นม้าให้หนูขี่ดีไหม” พ่อขา … เพื่อนว่าหนูวาดรูปไม่สวยเลย (สะอื้น) ” … ไหนเอามาให้พ่อดูซิ … โอ้โห … หนูวาดสวยกว่าพ่ออีกนะเนี้ย” ( … ยิ้มแก้มปริ

อีกมุมหนึ่งใน “ความทรงจำ” ของพ่อ Read More »

2 ชีวิต … ที่ราคาไม่เท่ากัน ….

2 ชีวิต … ที่ราคาไม่เท่ากัน …. หนูตัวร้อน … ไปโรงพยาบาลเถอะ หาหมอเฉพาะทาง แพงหน่อย แต่(น่าจะ)ดีกว่านะ พ่อไข้ขึ้น … พาราซี้ตายม่องในตู้ยาก็มี สัก 2-3 วันถ้าไม่ดีขึ้น หมอรักษาโรคทั่วไปปากซอยก็น่าจะเอาอยู่ หนูกลับบ้าน … แท๊กซี่ดีกว่านะ จะได้ไม่เหนื่อย มีสมาธิทำการบ้าน (สมาธิยิ่งสั้นๆอยู่) พ่อกลับบ้าน … ปั่นจักรยานนั่นแหละดีแล้ว ประหยัด ออกกำลังกายด้วย วันไหนฝนตกค่อยขึ้นรถเมล์ มีดบาดมือหนู … ไปรพ.เย็บแผลเถอะ เดี๋ยวเป็นแผลเป็น เป็นคีลอยด์ (เดี๋ยวไม่สวยไม่มีคนมาขอ ไม่หล่อไปขอใครไม่ได้) มีดบาดมือพ่อ … ทิงเจอร์ พลาสเตอร์ ในตู้ยาก็มี 2-3 วัน น่าจะหาย (พ่อคงไม่อัปลักษณ์ไปกว่านี้สักเท่าไรหรอก) ปรับพฤติกรรม คอร์สล่ะ 6000 … อะน่า นิดหน่อยเอง จะได้ไม่มีปัญหาในการคบเพื่อน จะได้มีเพื่อนดีๆบ้างสักคนก็ยังดี ชีวิตหนูยังอีกไกล e-commerce คอร์สล่ะ 1800 …

2 ชีวิต … ที่ราคาไม่เท่ากัน …. Read More »

Scroll to Top