ความรักของพ่อ

เฟิร์นลูกรัก … พ่ออาจจะไม่ใช่คนที่บรรยายความรู้สึกออกมาเป็นตัวหนังสือได้เก่ง พ่ออาจจะไม่รู้ว่าจะบอกหนูได้ว่า … พ่อรักหนูแค่ไหน ก็เป็นแค่ … พ่อธรรมดาคนหนึ่ง บางครั้งพ่ออาจจะดุว่าหนูไปบ้าง ทำโทษหนูบ้าง แต่ก็ทำไปเพราะรัก และ อยากให้หนูเป็นคนดี เรื่องราวต่างๆในนี้ พ่อบันทึกไว้ผ่านกาลเวลา บันทึกไว้ด้วยตัวหนังสือ ด้วยภาษา และวิธีที่พ่อไม่ถนัดนัก เพื่อที่ว่าวันหนึ่ง … เมื่อหนูโตขึ้น หนูจะได้รู้ว่า พ่อรักหนูมากแค่ไหน เพื่อที่ว่าวันหนึ่ง … เมื่อหนูไม่มี “พ่อ” หนูจะได้รู้ว่า พ่ออยู่กับหนูตลอดเวลา รักลูกเฟิร์น พ่อ 23 เมษายน 2547

once we were the same person เพราะเราเคยเป็นคนคนเดียวกัน …. – เพราะเราเคย เป็นคนคนเดียวกัน once we were the same person 10 กว่าปีมาแล้ว สายวันนั้น …. เป็นส่วนหนึ่งในงานวันแต่งงานที่ผมจะต้องไปกราบลาแม่ … ในบ้านหลังเก่าที่ผมโตมา … แม่นั่งอยู่บนโซฟา … โซฟาสีหม่นตัวเก่า ตัวที่ผมเห็นมาตั้งแต่จำความได้ โซฟาตัวที่เต็มไปด้วย รอยปะ และ รอยขีดเขียนของผม … เมื่อครั้งยังเล็ก … ผมนั่งพับเพียบอยู่บนพื้นไม้ที่สภาพไม่ต่างจากโซฟานัก …. … “แม่ครับ นกมาขออนุญาตแม่ไปสร้างครอบครัวใหม่ของนกเองครับ” …. …. แม่พยักหน้าช้าๆ แล้วล้วงเข้าไปในกระเป๋าถือใบที่ผมเห็นเป็นประจำ … แม่หยิบซองใสเล็กๆซองหนึ่งขึ้นมา … พยักหน้าให้ผมยื่นมืออกมารับ แม่วางซองเล็กๆนั้นบนมือผม … …. …. เท่านั้นแหละ … ผมน้ำตาไหลอย่างไม่อายว่าที่เจ้าสาวที่พับเพียบอยู่ข้างๆ

ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น เมื่อหนูยังแบเบาะ …  …. พ่อต้องก้มลงเพื่อจะอุ้มหนูขึ้นมากอด … พ่อต้องก้มลงเพื่อที่จะหอมแก้มหนู แต่วันนี้ … แค่พ่อกางแขนออกหนูก็วิ่งด็อกแด็กๆโผเข้ามาซบอก … แค่พ่อทำปากจู๋ๆ หนูก็ยื่นแก้มมาชนปากจู๋ๆของพ่อ แล้ววันหน้า … ถ้าพ่อทำเหมือนวันนี้ หนูยังจะมาซบอกพ่อไหม … ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น เมื่อหนูยังแบเบาะ …  … พ่อลูบสบู่แค่ครั้งเดียว ก็ฟอกหนูได้ทั่วตัว … แชมพูแค่หยดเดียวก็สระผมหนูได้ทั้งหัว แต่วันนี้ … พ่อต้องลูบสบู่ก้อนเดิมถึง 3 ครั้ง … ใช้แชมพูขวดเดิมถึง 3 หยด เพื่อที่จะอาบน้ำและสระผมให้หนู แล้ววันหน้า … อ้อมแขน และ สองมือที่ล้าลงของพ่อคงอุ้มหนูไม่ไหว … ลูกรัก …พ่อจำได้ว่า … วันนั้น เมื่อหนูยังแบเบาะ …  … สี่เดือนแรก พ่อแทบไม่ได้นอนเลยสักคืน … หนูทำให้พ่อมีความสามารถพิเศษขึ้นมา