วันนี้พ่อกลับถึงบ้านห้าโมงครึ่ง … ตามปกติ
ก้าวเข้ามาในห้องนอน
หนูกับน้องภัทรกำลังนั่งทำการบ้าน …
ท่ามกลางเสียงโหวกแหวกวุ่นวาย หนูกับน้องสงบศึกชั่วคราว
สวัสดีค่ะคุณพ่อ … สวัสดีครับคุณพ่อ
เค้าสวัสดีก่อน แต่เค้าเห็นคุณพ่อก่อนต่างหาก (ขนาดสวัสดีพ่อยังต้องทะเลาะกัน ให้ตายซิ ลูกใครหว่า)
แล้วหนูกับน้อง … หันมาทะเลาะกันต่อ (fight continue)
แม่หนูประเดิมด้วยรายงาน สวนเสียงงองแง ทะเลาะ และ ต่อรอง
…
พ่อ …. แม่กำลังสอนเลขเฟิร์น ต้องสอบพรุ่งนี้
เสร็จแล้วเฟิร์นต้องทำ ภาษาจีน แล้วก็วิทย์ mind map …
มีวิทย์อังกฤษ (วิทย์ที่สอนด้วยภาษาอังกฤษ) อีก อ่านเองยังไม่รู้เรื่องเลย
ทำไมเอาอะไรยากๆมาให้เด็กเรียนก็ไม่รู้ (มีแถม)
พิมพ์ให้ไว้แล้ว รับเอาไปต่อด้วย อ๋อ ต้องพิมพ์ภาพ ให้เฟิร์นไปส่งครูด้วย คอมฯเปิดไว้แล้ว
ภัทรเหลือทำเลข ท่องสูตรคูณ แล้วก็ ทวนศัพท์เก่า 5 คำ
….
พ่อพยักหน้า เป็นสัญญานว่ารับรู้สถานการณ์
อาบน้ำเสร็จอย่างรวดเร็ว แล้วก็มานั่งจุ้มปุ๊ก รับมือเปลี่ยนแม่หนูออกไปพัก (นึกภาพแบบมวยปล้ำแทคทีม)
…
ผ่านไป 1 ชม. (ที่นานเหมือน 3 ชม.)
…
ภัทรเงียบๆก่อนนะครับ ทีล่ะคนๆ ตอนนี้พ่อต้องการพูดกับพี่เฟิร์น … (ถึงจะมีสองหูแต่พ่อก็มีปากเดียว)
เฟิร์นดูซิ เหลืออะไรอีก … วิทย์ใช่ไหม ต้องทำอะไร ไหนเอามาให้พ่อดูซิ
ค่ะ …อ๋อ … คือแผ่นงาน mind map ค่ะ
จริงๆหนูทำเสร็จแล้วนะค่ะ แต่หนูไม่รู้ ก็เลยไปทดเลขด้านหลัง
ทำไงดีๆๆๆ (วิ่งพล่านลนลานตามอาการ ADHD)
หนูจำไม่ได้ว่าใช้ดินสอ หรือ ปากกา เดี๋ยวหนูไปดูก่อน …
ว้า … ใช้ปากกาค่ะ … ทำไงดี .. (หนูหันมาหาตัวช่วย)
แล้วหนูว่าจะทำไงดี (มุกเดิมๆของตัวช่วยที่ส่วนมากจะได้ผล)
“เอายางลบปากกามาลบมันก็จะขาด หรือ คงต้องลอกลง A4 แผ่นใหม่” (พูดพลางทำหน้าเบ้ๆเหมือนจะร้องไห้)
… ทำไงดีล่ะ เอางี้ ส่งไปทั้งอย่างนี้แหละ แล้วบอกคุณครูได้ไหมว่าหนูเผลอไปทดเลขด้านหลัง (ตัวช่วยเริ่มทำงาน)
ไม่ได้ ไม่ได้ … ครูว่าหนูแน่เลย (วิตกกังวลเกินเหตุไปก่อน ก็อาการ ADHD อีกนั่นแหละ)
งั้นเอางี้ … พ่อสรุปให้ หนูมี 3 ทางเลือก
1. ใช้ยางลบ
2. ลอกใหม่
หรือ 3. ส่งไปทั้งอย่างนี้แหละ (ตัวช่วยเริ่มหมดความอดทนหลังจากผ่านไปเกือบ 2 ชั่วโมง)
…
อยู่ๆหนูก็นิ่งไปพักใหญ่ๆ ซึ่งพ่อก็งงๆว่าหนูนิ่งได้ไง
…
…
หนูว่ามีอีกวิธีนึงนะค่ะคุณพ่อ
ใบงานหนูเป็นกระดาษ A4 งั้นเราก็เอากระดาษ A4 ขาวๆอีกแผ่นมาทากาวปิดด้านหลังที่หนูทดเลขซิค่ะ
แป๊บเดียวก็เสร็จ … คุณครูไม่ได้บอกซะหน่อยว่าใบงานมันต้องเป็นแผ่นเดียวนี่นา…
” …. ” พ่อ
…
…
ถึงจะเป็นเรื่องปกติเล็กๆสำหรับใครๆ
แต่
สำหรับพ่อ
สำหรับสิ่งที่หนูเป็น
และ … สำหรับความพยายามวันแล้ววันเล่าของเราสามคน
… นี่คือความภูมิใจที่ยิ่งใหญ่ของพ่อ
และ … นิทานเรื่องนี้สอนให้พ่อรู้ว่า
1. อย่าประเมินเด็ก ADHD ต่ำเกินไป
2. “เฟิร์นลูกพ่อทำได้เสมอ”
27 สิงหาคาม พ.ศ. 2552
พ่อ
ปล. …
หนูรู้ไหมว่า … ถ้าวิศวกรเกียรตินิยมอันดับหนึ่งคนนึงต้องแก้ปัญหาเดียวกับหนู เขาจะทำอย่างไร
พ่อว่าพ่อรู้นะ … เขาก็คงนั่งลอก mind map ลงบนกระดาษ A4 แผ่นใหม่นะซิ